گاهی اوقات هیچ چیز دست تو نیست حتی احساساتت و خودت !نمی دونم اسمشو چی میشه گذاشت نه منظورم سرنوشت و یا تقدیر نیست بلکه منظورم جریان هایی هستن که رو تو تاثیر میذارن.مث قانون سوم نیوتون کنش و واکنش! اما تا کنشی نباشه واکنشی نیست !و کنش خود ماییم! از وقتی که اومدم رشته ی ریاضی سعی کردم ریاضیات و تو درون خودم یاد بگیرم و حتی فیزیک و...رو این جوری حس میکنم هر چیزی حل شدنیه !و در حال حاضر به جایی رسیدم که ترجیح میدم یه متفکر ریاضی فهم نویسنده ی عاشق باشم اگه نمیگم ریاضی دان چون دانستن ریاضات اصلن مشکل نیست اما فهم و درک اون خیلی تلاش لازم داره این موضوعیه که خیلی کم بهش توجه می شه و حاصلش اینه که وقتی با استادان این علم و به اصطلاح حرفه ای ها پای بحث میشینی حس خفگی بهت دست میده واقعا خیلی بده !

همیشه دلم میخواست خیام و از نزدیک ببینم و فقط چند دقیقه باهاش حرف بزنم اما تقریبا غیر ممکنه یه جورایی از شجاعتش جسارتش و ساختار شکنیش خوشم میاد همین طور از مثلثاتش !از بچگی عاشق شکل هندسی مثلث بودم بعد ها که بزرگ شدم فهمیدم همین یک کلمه برای خودش دنیاییه و من از این دنیا خوشم میاد!شاید خیلی زمان ببره تا خیام دوباره اتفاق بیفته و شایدم اصلا این اتفاق نیفته به هرحال هم حسی عجیبی باهاش دارم و ار رباعیاتش پی به چیز هایی بردم که فقط خودم میفهمم!

 شاید جالب باشه و عجیب اما تازه گی ها فهمیدم انسان اصلا مجبور به چیزی نیست حتی مرگ و یا تولد چون هر دوشون یکی هستن و این و میشه از جریان سیکل وار جهان فهمید که بخاطر بعد چهارم دنیا یعنی زمان از یه مکان صدها بار عبور میکنی اما به تکرار نمیرسی بلکه با هر گردش و دوری که میزنی یا صعود میکنی یا نزول اما بدون تغییر موندن غیر ممکنه!یادمه جایی از ارسطو خونده بودم که ممکن نیست چیزی با ضدش در یک مکان و زمان اتفاق بیفته به طور واضح تر یعنی مثلا نمیشه انسانی تو زمان مشخصی هم زنده باشه هم مرده و یا هم قاتل باشه و هم پاک و بی گناه ! اما مرگ و تولد که مدت هاست فکر میکنیم ضد هم هستن دقیقا یکی هستن به طور مثال وقتی شاخه ای از درختی جدا میشه در یک زمان هم میمیره و هم متولد میشه مرگش با ترک درخت و تولدش با تبدیل شدن به صورتی دیگه!طبق "قانون بقایای انرژی " که یعنی هر دو یکی هستن !اگر ژست فلاسفه رو به خودم گرفتم ببخشید  قصدم اصلا گنده گویی نیست !

و این که جدیدا خیلی از برنامه های تلویزیونی  دارن جریانی رو ایجاد میکنن که مث کفش تنگ آدم و اذیت میکنه مثلن سینمایی "آژانس دوچرخه" که بر حسب اتفاق دو سه روز پیش از شبکه پنج "تماشاخانه " دیدم محور اصلی این فیلم این بود که پسر بچه ای کوچیک که باید به فکر کودکی خودش باشه به خاطر کمک مالی به مادرش آژانس دوچرخه راه می اندازه و خرید های مردم رو با کمک دوستای هم سن و سالش انجام میده و مقداری پول به دست میاره!

آیا این درسته که کودکی در این سن و سال دست از دنیای خودش بکشه و وارد فضایی بشه که عواقب خطر ناکی داره اما نشون داده نمیشن! وقتی تو دیالوگی کودک به مادرش میگه" اگه کمکم نکنی میرم معتاد میشم " یعنی فاجعه درسته که این واقعیتی است برگرفته شده ار وضع کنونی اما بیان اون و تشویق به این موضوع کار درستی نیست ! اگر قرار بر این باشد چرا دیگر کسی هزینه ی علم و دانش وتحصیلات کند همگی یاد میگیریم از کودکی به کار های خدماتی از قبیل خرید برای مردم نظافت خانه ها خالی کردن آب حوض همسایه و پیشرفته تر آن خالی کردن آب استخرها و... بپردازیم  البته این کارها را میتوانیم با خانواده انجام دهیم باید متذکر شوم که از دست فروشی سیگار فروشی آدم فروشی خود فروشی  و..... که بهتر است بروید خدایتان را شکر کنید! پس به این نتیجه میرسیم که اگر دوستتان را که فوق لیسانس سیالات دارد در خانه ی همسایه مشغول پاک سازی و سابیدن استخری لاجوردی مشاهده نمودید اصلن تعجب نکنید و بروید از خدا بخواهید که چنین شغلی را نصیب شما کند!